Fransız devrimiyle Avrupa’ya yayılan özgürlük düşünceleri 19.yy. sonlarında Osmanlı İmparatorluğu sınırları içinde yaşayan azınlıkları ulusal bilince yöneltmiş, bağımsızlık mücadelelerine girişmelerine yol açmıştır. Balkan savaşı öncesi imparatorluk içinde başlayan bu çözülülüğe karşı devletin birliğini korumak, yıkılışını önlemek amacıyla oluşan İslamcılık, Osmancılık, Batıcılık gibi siyasal akımlara 1911’den sonra Türkçülük de eklendi. Türkçülük akımının siyasal alanda “halka doğru” yönelişi, edebiyat alanında da “ulusal kaynaklara dönme” düşüncesini oluşturdu. Halka bu yönde ulaşabilmenin tek yolu olarak da, ulusal bir dile, tarih ve kültür birliğine sahip olma düşüncesi yaygınlaştı. Bu görüşlerden yola çıkan Ziya Gökalp ve arkadaşlarının, II. Meşrutiyetin getirdiği özgürlük ortamında, Genç Kalemler dergisi çevresinde başlattıkları hareket, bu akımın ulusal bilinçlenme yolundaki yönlendirici çabasıdır. Tanzimattan beri süregelen dilde sadeleşme eğilimi bu düşünceden hareketle benimsenmiş, geliştirilip sistemleştirilmiştir.
I.Dünya savaşının yarattığı toplumsal ve siyasal bunalımlar, düşün ve sanat dünyasını da etkiliyordu. Edebiyat hareketleri eski ilgiyi bulamıyordu.