ENDGAME-MEGADETH

HEAVY METAL
ENDGAME
MEGADETH
ROADRUNNER / EMI

Hadi gelin kökümüze geri dönelim
Megadeth, benim metal dinlemeye başladığım ’80lerin başından bir hayli sonrasına tarihlenen bir grup. Bu yüzden olsa gerek, Metallica’nm yeteri kadar samimi bulmadığım, (ister o büyüklükte, isterse çok daha tıfıl olsun bir grubun iç çekişmeleri ve bunun psikolojik hikayesi çok daha hardcore’dur çünkü) ‘Some Kind Of Monster’ belgeselinde, ‘cennetten kovulan’ olarak yaftalanan Dave Mustaine ve grubuna hiçbir zaman gereken önemi ve özeni gösteremedim. Yine de metal dinleyicisi için önemli olan bu albümü dilimin döndüğü ve Blue Jean dergisindeki eski çalışma arkadaşım Özgür Öğret’ten aparttı-ğım bilgiler çerçevesinde değerlendirmeye çalışacağım. Çünkü albüm, uzun bir süredir Megadeth tarafından yayınlanan en iyi çalışma olarak nitelendiriliyor ve hal böyleyse ıskalamak bize yakışmaz.

Kitabi bilgilerle başlayalım: “Endgame” Megadeth’in 12. stüdyo albümü. Dave Mustaine’in kurduğu San Marcos-California’da bulunan Vic’s Garage’da Dave Mustaine ve Andy Sneap tarafından kaydedilmiş. Şu ana kadar ‘Head Crusher’ ve ’44 Minutes’ adlı iki single çıkaran albümün bir diğer özelliği de Glen Drover’in yerine gelen gitarist Chris Broderick (Jag Panzer, Nevermore) ile kaydedilen ilk Megadeth albümü olması.
“Endgame’l, grubun fanları nezdinde önemli kılan özelliklerden ilki, Megadeth’in kendine has thrash anlayışında seksenler ve doksanları “Cryptic Writings” hatta “Youthanasia”dan beri ilk defa bu kadar iyi dengelemesi. İkincisi ise, yukarıda da adını andığımız ve Marty Friedman’dan beri grupta varlığını hissettiren ilk solo gitarist Chris Broderick ile kaydedilmiş olması.

Albüm, ‘Headcrusher’, ‘This Day We Fight’, ‘1,320’, gibi şarkılarla Megadeth’in “United…” ile döndüğü thrash ligindeki pozisyonunu pekiştirirken, “Coundown To Extinction” ile dahil oldukları vites küçültmüş thrash anlayışına da ’44 Minutes’, ‘Bodies’, ‘Endgame’ ve ‘Bite the Hand” ile göz kırpıyor. ‘The Hardest Part of Letting Go…Sealed With a Kiss’ Megadeth’in çöküş dönemi olarak tanımlanabilecek 2000-2007 arası sürece en yakın duran şarkı olmasına rağmen, albüme gölge düşürmüyor.

Toparlamak gerekirse, müzikte 25 yılı devirmiş bir grubun dinleyicisi, aralarına alttan gelen gençler katılsa da genelde yaşını başını almış gitmiştir. O dinleyiciye, grupla ilk tanıştığı yıllardaki müziği update ederek vermek, eğer şarkılarınız iyiyse fena bir fikir olmasa gerek. Dave Mustaine ve arkadaşları “Endgame” ile işte bunu yapmışlar.

Haftanın Albümleri
Kutlu Özmakinacı
Hürriyet Gazetesi

VN:F [1.9.22_1171]
Bu yazının aldığı puan
Rating: 1.0/10 (1 vote cast)
VN:F [1.9.22_1171]
Rating: -1 (from 1 vote)
ENDGAME-MEGADETH, 1.0 out of 10 based on 1 rating

Yorumunuzu bırakın