Aşık Veysel Şatıroğlu Hayatı ve Şiirleri



Ben giderim adım kalır
Dostlar beni hatırlasın
Düğün olur bayram gelir
Dostlar beni hatırlasın

Can bedenden ayrılacak
Tütmez baca, yanmaz ocak
Selam olsun kucak kucak
Dostlar beni hatırlasın…




Aşık Veysel, hayatini anlattığı bir siirinde”Ücyüz-onda gelmisidim cihana” diyor. Yıl 1894 oluyor hesapca. Sivas’a bagliSarkisla ilcesinin Sivrialan Koyunde dunyaya gelmis. Anasi Gulizar, bir yaz gunukoy dolaylarindaki Ayipinar merasina koyun sagmaya gittiginde; oracikta bir yolustunde dogurmus Veysel’i. Gobegini de kendi eliyle kesmiş. Yaman kadinmisGulizar ana. Bebesini bir caputa sarip yuruye yuruye koye donnus. Babasl Ahmet;bebenin adini Veysel koymus. Yillar gecmis aradan buyumus, konusmus, yurumusVeysel cocuk. Boylece yedi yasina varmls. O yll bir cicek hastaligi salginıolmus Sivas’ta. Kucuk Veysel de yakalanmis. Sol gozunde ,cicegin beyi cikmiskendi deyimiyle… Göz akip gitmis. Sag gozune de perde inmis, onceleri. Yalnizışığı secebiliyormus, bu gözüyle. Babasina “Çocuğu Akdagmadeni’ne götür, oradabu gozunu acacak bir doktor var.” demisler. Sevinmis Ahmet emmi. Gel gor kitalihsizlik yine yakasml blrakmamls Veysel’in. Bir gun inek sagarken babaslyanina gelmis. Veysel ansizin donuverince; yakinda bulunan bir degnegin ucuoteki gozune girivermis. O goz de aklp gitmis boylece. Veysel’in Ali adinda biragabeyisi ve Elif adinda bir kizkardesi varmıs. Hepsi cok uzulmusler Veysel’inkotu kaderine.

Babasi merakli adammis. Halk ozanlarindan siirlerokuyup ezberleterek avutmaya calismis oglunu. Sivas’in koyleri saz sairleriyledolu. Onlar da ara slra gelip Ahmet emminin evine ugrarlarmls. Veysel ilgiyledinlermis calip soylediklerini. Babası, oglunun ilgisini gorunce; bir saz allpvermis ona. Ilk saz derslerini, babasinin arkadasi olan Camsih’li Ali Aga’danalmls. Ve gitgide, kendini iyice saza vermis Veysel. Unlu Halk ozanlarininsiirlerini callp soylemis bir zaman. Yirmibes yasindayken (1919) anasi, babasiVeysel’i Esma adinda bir kızla evermisler ve kisa sure sonra ikisi de gocupgitmis bu dunyadan (1921). Aci ustune aci gelmis, ama bitmemis talihin kotuoyunu. Ikinci cocugu on gunlukken, anasinin memesi agzina tikanarak olmus,ardindan da karisi yanasmalariyla evden kacmis. Bu olay cok koymus Veysel’e.Daha dertli olmus ve iyice icine kapanmis. Karisi koyup gittiginde bir kizivarmis Veysel’in. Daha bir yasini bile bitirmemis. Iki yil kucaginda gezdirmisVeysel, ne care o da yasamamis. Bu siralar Veysel’i yeniden evermisler. Bukarisi cocuk vermis Asiga. Biri olmus, iki oglan, dort kiz, altisi sag. Onlar da18 torun vermis Veysel’e.

Asik Veysel, Cumhuriyetin Onuncuylldonumune rastlayan 1933 yilina kadar, baska ozanlarm siirlerini calipsoylemis. Kendi deyislerini soylemekten utanir, cekinirmis. O ylllardasairlerimizden rahmetli Ahmet Kutsi Tecer tanimis Veysel’i. Onun isiktutuculuguyla Veysel’in siirleri aydinliga kavusmus. Veysel; sairliginingelismesinde Tecer’in buyuk yardimlarini gordugunu soylerdi her zaman. Veysel’ingun isigina clkan ilk siiri Gazi Mustafa Kemal Pasa icin soyledigi: “Turkiye’ninihyasi Hazreti Gazi” misrasiyla baslayan siirdir. Bundan sonra butunyazdiklarini calip soyler olmustu. 1933 yilina kadar, koyunden disari hemenhemen hic cikmadigi halde; bundan sonra butun yurdu dolasmis, yurdunun cesitlisehirleriyle kasabalarini, koylerini yakindan tanimistir. Halk ozanlarindan encok Karacaoglan’i, Yunus’u, Emrah’i, Dertli’yi severdi. Cagimizin ozanlarindanAhmet Kutsi Tecer’in ayri bir yeri vardı Veysel’de. Onun araciligiyla KoyEnstitulerinde bir sure saz ogretmenligi de yapmisti Veysel. Sirasiyla Arifiye,Hasanoglan, Cifteler, Kastamonu, Yildizeli, Akpinar Koy Enstitulerindebulunmustu. 1952 yilinda istanbul’da buyuk bir jubilesi yapllan Aslk Veysel’e1965 yllinda Turkiye Buyuk Millet Meclisi, “Anadilimize ve Milli Birligimizeyaptığı hizmetlerden dolayi” ozel bir kanunla vatani hizmet tertibinden aylikbaglamisti.

Veysel’in bir baska ozelligi daha vardi; koyunde vecevresinde ondan once bir tek meyve agaci olmadigi halde, Sivrialan’da ilk meyvebahsesini o yetistirmisti. Hem oyle bir bahce ki, icinde elmadan kaylslya,kirazdan cevize kadar turlu turlu meyve ve cicek vardl. Veysel, kardeslerininyardimiyla bu bahceyi yapmaya basladigi zaman koyluleri “Atalarimiz bunca yilboyle bir is yapmamislar, su kor adam onlardan iyi mi bilecek ki boyle isekalkisti?” demisler. Birkac yil sonra agaclar yetismis, meyve vermis. Koyluleronceki dediklerini hatirlayip utanmislar ve bu defa “O kor degilmis, meger korolan bizmisiz diyerek Asik Veysel’i kutlamislar. iste boylesine uzage goren birinsandi o… Yetmis yil karanlik bir dunyada yasadi (ölümü 21 Mart 1973). Fakatkaranlik gozlerindeydi yalniz, ici apaydinlikti, siirleri de oyle… Halksiirimizin bu guclu ozani yarim yuzyili askin bir sure yazdiklariyla, calipsoyledikleriyle cevresine isiklar sacti. Sanirim simdi de mezarinda son uykusunuisiklar isinde uyuyordur. Yalniz cagimizda yasayanlar degil, bizden cok sonrayasayacaklar da “Dostlar Beni Hatirlasin” siirini unutmayacaklar ve her zamanrahmetle anacaklardir.

YAZAN : MERT KİBAR

Dostlar beni hatırlasın

Ben giderim adım kalır
Dostlar beni hatırlasın
Düğün olur bayram gelir
Dostlar beni hatırlasın

Can kafeste durmaz uçar
Dünya bir han, konan göçer
Ay dolanır yıllar geçer
Dostlar beni hatırlasın

Can bedenden ayrılacak
Tütmez baca, yanmaz ocak
Selam olsun kucak kucak
Dostlar beni hatırlasın…

Hacı Bektaş

Medet mürvet deyip kapına geldim
İsteğim dileğim ver Hacı Bektaş
İndim eşiğine yüzümü sürdüm
Kusurum günahım var Hacı Bektaş


Kul olanın elbet olur kusuru Nesli Peygambersin cihanın nuru
Alisin Velisin Pirlerin Piri
Galma kusurlara Pir Hacı Bektaş

Horasandan ayak bastın uruma
Mucizeler şahit oldu pirime
Bak şu vaziyete bak şu duruma
Eşin yok cihanda bir Hacı Bektaş


Geçmem dedin duvarımda sinekten
Yalan sadir olmaz ervahı pekten
Sana inanmışım ervahtan kökten
Sana inanmayan kör Hacı Bektaş


Sana yalvarıyor VEYSEL biçare
Yine senden olur her derde çare
Bir arzuhal sundum gani Hünkare
Keremin ihsanın bol Hacı Bektaş

Beni Hor Görme Gardaşım

Beni Hor Görme Kardeşim
Sen Altındın Ben Tunç Muyum
Aynı Vardan Var Olmuşuz
Sen Gümüşsün Ben Saç Mıyım

Ne Var İse Sende Bende
Aynı Varlık Her Bedende
Yarin Mezara Girende
Sen Toksun Da Be Aç Miyim

Kimi Molla Kimi Derviş
Allah Bize Neler Vermiş
Kimi Arı Çiçek Dermiş
Sen Balsın Da Ben Cec Miyim

Topraktandır Cümle Beden
Nefsini Öldür Ölmeden
Böyle Emretmiş Yaradan
Sen Kalemsin Ben Uç Muyum

Tabiata Veysel Aşık
Topraktan Olduk Kardaşık
Aynı Yolcuyuz Yoldaşık
Sen Yolcusun Ben Bacmiyim

Kara Toprak

Dost Dost Diye Nicesine Sarıldım
Benim Sadık Yarim Kara Topraktır
Beyhude Dolandım Boşa Yoruldum
Benim Sadık Yarim Kara Topraktır

Nice Güzellere Bağlandım Kaldım
Ne Bir Vefa Gördüm Ne Faydalandım
Her Turlu İsteğim Topraktan Aldım
Benim Sadık Yarim Kara Topraktır

Koyun Verdi Kuzu Verdi Sut Verdi
Yemek Verdi Ekmek Verdi Et Verdi
Kazma İle Dövmeyince Kıt Verdi
Benim Sadık Yarim Kara Topraktır

Ademden Bu Deme Neslim Getirdi
Bana Turlu Turlu Meyva Yetirdi
Her gün Beni Tepesinde Götürdü
Benim Sadık Yarim Kara Topraktır

Karnin Yardim Kazma İle Bel İle
Yüzün Yırttım Tırnak İle El İle
Yine Beni Karşıladı Gül İle
Benim Sadık Yarim Kara Topraktır

İşkence Yaptıkça Bana Gülerdi
Bunda Yalan Yoktur Herkesler Gördü
Bir Çekirdek Verdim Dört Bostan Verdi
Benim Sadık Yarim Kara Topraktır

Havaya Bakarsam Hava Alırım
Toprağa Bakarsam Dua Alırım
Topraktan Ayrılsam Nerde Kalırım
Benim Sadık Yarim Kara Topraktır

Dileğin Varsa İste Allah’tan
Almak İçin Uzak Gitme Topraktan
Cömertlik Toprağa Verilmiş Haktan
Benim Sadik Yarim Kara Topraktır

Hakikat Ararsan Açık Bir Nokta
Allah Kula Yakın Kul Da Allah’a
Hakkin Gizli Hazinesi Kara Toprakta
Benim Sadık Yarim Kara Topraktır

Bütün Kusurlarımı Toprak Gizliyor
Merhem Calip Yaralarımı Tuzluyor
Kolun Açmış Yollarımı Gözlüyor
Benim Sadık Yarim Kara Topraktır

Her Kim Ki Olursa Bu Sirr-İ Mazhar
Dünyaya Bırakır Ölmez Bir Eser
Gün Gelir Veysel’in Bağrına Basar
Benim Sadık Yarim Kara Topraktır

Derdimi Dökersem Derin Dereye

Derdimi dökersem derin dereye
Doldurur dereyi düz olur gider
Irakipler geldi girdi araya
Korkarım yar benden yoz olur gider

Ilgıt ılgıt yeller eser seherde
Yar beni düşürdü onulmaz derde
Yar ile buluşsak bir tenha yerde
Duyar düşmanlarım söz olur gider

Pervane ateşten sakınmaz canı
Uğruna koymuşum başı bedeni
Doldur tüfengini hedef al beni
Yaram doksan dokuz yüz olur gider

Veysel der çıkayım bir yüce dağa
Ağaçlar bezenmiş yeşil yaprağa
Bir gün olur tenim düşer toprağa
arışır toprağa toz olur gider

Senlik Benlik Nedir Bırak

Allah birdir Peygamber Hak
Rabbül alemindir mutlak
Senlik benlik nedir bırak
Söyleyim geldi sırası

Kürtü Türkü ne Çerkezi
Hep Ademin oğlu kızı
Beraberce şehit gazi
Yanlış var mı ve neresi

Kurana bak İncile bak
Dört kitabın dördü de hak
Hakir görüp ırk ayırmak
Hakikatte yüz karası

Binbir ismin birinden tut
Senlik benlik nedir sil at
Tuttuğun yola doğru git
Yoldan çıkıp olma asi

Yezit nedir, ne kızılbaş
Değil miyiz hep bir kardaş
Bizi yakar bizim ataş
Söndürmektir tek çaresi

Kişi ne çeker dilinden
Hem belinden, hem elinden
Hayır ve şer emelinden
Hakikat bunun burası

Şu alemi yaratan bir
Odur külli şeye Kadir
Alevi Sünnilik nedir
Menfaattir varvarası

Cümle canlı hep topraktan
Var olmuştur emir Haktan
Rahmet dile sen Allahtan
Tükenmez rahmet deryası

Veysel sapma sağa sola
Sen Allahtan birlik dile
İkilikten gelir bela
Dava insanlık davası…

Bir Derd Ehli Bulsam Derdim Söylesem

Bir derd ehli bulsam derdim soylesem
Iyi olmaz derdlerim halim n’olacak
Hekimler derdime derman bulamaz
Bir degil bes degil derd kucak kucak

El vurma yarama yaklasma kardas
Derdimi soylesem tukenmez bas bas
Icimde yaniyor tutunsuz ates
Ceset soba gibi kalbim bir ocak

Asiklar alemde gulmez dediler
Akar goz, yaslarim silmez dediler
El elin derdini bilmez dediler
Kimler gelip hatirimi soracak.

Katlan bu cefaya sabreyle gonul
Bu dunyanin isi hep boyle gonul
Basindan geceni sen soyle gonul
Neler geldi gec oldu olacak

Veysel’in derdine bulunmaz care
Etseler vucudun hem pare pare
Bir arzuhal sundum hakiki yare
O yar gelip yaralarim saracak

Bir Küçük Dünyam Var İçimde Benim

Bir kucuk dunyam var icimde benim
Mihnetim ziynetim bana kafidir
Gorenler dar gorur genistir bana
Sohbetim ulfetim bana kafidir

Istemem dunyanin saltanatini
Suslu giyimini Arap atini
Bilirsem Turklugum var kiymetini
Vatanim milletim bana kafidir

Isterdim hayatta dusmanla savas
Milletime kurban olaydi bu bas
Nasip degil imis sehitlik kardas
Imanim niyetim bana kafidir

Dunya genis olsun ister dar olsun
Yeter ki kalbimde iman var olsun
Her zaman milletim bahtiyar olsun
Rutbemle mesnedim bana kafidir

Icimde beslerim bir buyuk ordu
Cignesin dusmani yukseltsin yurdu
Azmi zihniyeti Veysel’in derdi
Iste bu niyetim bana kafidir.

Aşkın Beni Elden Ele Gezdirdi

Askin beni elden ele gezdirdi
Cok dolandim bulamadim esini
Beni candan usandirdi bezdirdi
Tuzlu imis yiyemedim asini

Benim ile gezdin beni arattin
Beraber oturup beraber yattin
Turlu turlu gullerinden koklattin
Asik ettin gule bulbul kusunu

Altmis iki yildir seni ararim
Tukendi sabrim yoktur kararim
Daga tasa kurda kusa sorarim
Kimse bilmez hikmetini isini

Her millete birer yuzden gorundun
Kendini sakladin sardin sarindin
Bu dunyayi sen yarattin girindin
Her nesnede gosterirsin naksini

Gorenlere acik korlere gizli
Kimine gorundun oruc namazli
Veysel’e gorundun cilveli nazli
Tutan birakir mi senin pesini



VN:F [1.9.22_1171]
Bu yazının aldığı puan
Rating: 7.0/10 (6 votes cast)
VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 0 (from 2 votes)
Aşık Veysel Şatıroğlu Hayatı ve Şiirleri, 7.0 out of 10 based on 6 ratings

LEAVE A COMMENT