Hikayenin adı: Kesik bıyık
Hikayenin yazarı: Ömer seyfettin
Hikayenin özeti:

Hikaye insaların darwin’nin söylemine göre maymunlardan geldiğini ve bunun aslında birazda alaycı bir tavırla doğru olduğunu söylemekle başlamakta. Hikayedeki kişi maymunlar gibi insanlardında sürekli birbirlerini takip ettikleri yeni moda olan ne varsa insanlarında bunu taklit ettiklerini söylemekte ve kendisininde bu konuda çok ilgili olduğunu ne görürse yeni moda olan ne varsa kendisininde yaptığını söylemektedir. En son moda olan şey ise bıyıkları amerikalılar gibi kestirmektir. Kendinin külhanbeyleri gibi olan bıyıkları artık kendisinede sıkıcı gelmeye başlamış oda son zamanlarda moda olan bu bıyıkları berbere söylerek kestirmek istemiştir. Nitekim bıyıklarını kestirdikten sonra olaylar istediği gibi sonuçlanmaz. Arka sokakalardan dolaşarak eve varır. Kapıyı açtığında evin erkek evlatlığı kendisini görünce çığlık atar, Kız evlatlığı görünce oda çok şaşırır ve hemen Annesine haber verir. Annesi hemen odaya gelir o hernekadar bıyıklarını saklamaya çalışsada ağlamaya başlar, hain olarak oğlunu suçlar ve hakkını helal etmediğini söyler her nekadar kendisinin sadece insanları taklit etmek istediğini başka bir amacının olmadığını söylesede annesine inandıramaz. Bu sırada eve babası gelir hain kız evlatlık hemen babasınada durumu bildirir. Bastonun sert vuruşları ile bu sefer kapıda babası ilişir , bu sefer yalan söylemek zorunda hisseder kendini ve bıyıkların yarısını yapktığını o nedenkle bu şekilde kestirdiğini söyler ama babasu bu yalana inanmaz. Dışlardaki diğer hergeleler demi bu şekilde kestiriyor o zaman der ve oğlunu evden kovar. Bu duruma çok üzülen adam arkadaşına misafir kalmak için tranvaya binmeye çalışırken sokakta arkadaşları görür ve “oo mösyo çok yakışmış size bıyık der” bu duruma hiç sevinmez ancak şaşırır bunlar beğenirken ailem beni evden attı diye kendi kendine içerler. Tranvaya biner yanına sarıklı bir adam oturur kendisine kızacağını,bağıracağını düşünür.Tam kalkerken sarıklı dede ona;

Eksik olmayınız oğlum! var olunuz! der.

şaşırır neden böyle söylediğini sarıklı dedeye sorar.

- Sizin gibi şık gençleri sünnetli görmek, bizim için ne büyük bir iftihardır der hoca.. Hocada olaya farklı açıdan bakmıştır

bu durum onu çok şaşırtır.

Hikayenin adı:Keramet
Hikayenin yazarı: Ömer Seyfettin
hikayenin özeti:
Fakir bir mahallede yangın çıkar. Mahallenin sakinleri yangının çok fazla süreceğini düşünmüyordur zira az ilerde mallede bir türbe vardır.Yangın türbeye asla yetişmez diye inanırlar. Alevler artar, itfaiye erleri tulumlardan sürekli su çekmektedir yangını söndörmeye çalışmaktadır. Bu sırada yangından faydalanıp hırsızların yağlamaması için bir kaç bekçide yangın yerinde bulunmaktadır. Yangında çevresinde Çiroz Ahmet diye anılan bir yapmacıda bulunmaktadır. Yangını görür görmez hemen ileşir ancak mahalle fakirlerin bulunduğu bir semttir o nedenle yangından birşey alamayacağını düşünür ve çevreyi kolaçan eder. Az ötedeki yangının yaklaşmakta olduğu türbe dikkatini çeker hemen pencereden içersine bakar kendi kafasından bir hesap yapar, Türbede el yazmalı kuran,şamdan,seccade görür bunların para edeceğini düşünerek yağmalamak için türbeye girer. Hemen almak istedikleri kollarına dolar çıkmak için planlar yaparken sandukata dayanır sandukanın kaydığını ve içinin boş olduğunu görür ve hemen o anda bununla dışarı çıkmanın en akıllıca plan olduğunu düşünür. Bu arada yangın devam etmekte tüm mahalleli yangını seyretmektedir. Çiroz ahmet sandukanın içinde elinde çaldığı eşyaları saklayarak dışarı çıkar. Askerler korkudan tir tir titremekte,bekçiler dona kalmakta Mahalleli ne yapacağını bilememektedir. Hiç kimse birşey yapmadığı için Çiroz ahmet elindeki ganimetle birlikte gece karanlığında kaybolur. Yangın södüğünde kabir hala orda durmaktadır ama evliya artık yoktur.

Bu deney aslında bizim için önemli, zira insanın kötü alışkanlıklar sonucu yada devam eden düzenli tembelliği sonucu insanın nasıl buna alıştığı ve zarar gördüğünün bir göstergesi.

Deney şu şekilde..

İçi çok sıcak su dolu bir kovaya kurbağa atılır. Kurbağa sıcak suya girer girmez acı duyarak birden uzun arka bacaklarını açarak sıcak sudan fırlar ve kurtulur..

Bundan sonra ikinci aşamaya gelinir. Soğuk su bulunan kovaya kurbağa atılır ve kovanın altı ateşe verilir. Yavaş yavaş ısınan suda kurbağa ani refleks vermez zira suyun gittikçe ısındığının bile farkında değildir. Bunun sonucunda arka bacağının kasları sıcak nedeniyle küçülür. Su artık dayanılmaz sıcaklığa ulaşınca kurbağa can havli ile bacaklarını iter ama bacak kasları kısaldığından zıplayamaz ve suda haşlanır.

Bu durum insanlar içinde geçerlidir. Zira insanlar boş bir hayatta zev içinde yaşarak rehavete kapılırlar, ilerisini düşünmeden az, yada o an yettiği kadarı ile çalışıp gerisini düşünmezler, ileride başlarına bir iş geldiğinde ne yapacaklarını şaşırır o durumdan kendilerini kurtaracak bilgi, tercrübe ve gücü kendilerinde bulamazlar.

Bu nedenle her hiç bir zaman rehavete kapılmadan çalışmalı, sürekli ileriyi düşünmeli, ilerlemeliyiz.

Vaktiyle ülkelerin birinde bir kral bir yarışma düzenler yarışmanın adı “yolda en iyi yürüyen insan” yarışmasıdır. Yarışmaya katılım büyük olur. Herkes en iyi kyafetlerini giyer kendilerine özel farklı farklı kıyafetler giyip en dik ve asil duruşları ile yulda yürümeye başlarlar. Ama yolun tam ortasında bütük bir taş parçası vardır. Yarışmacılar bu taşın etrafından dolanark bir güzel yürüyüp yolu tamamlar, yarışmacılardan biri taşın önüne geldiğinde onu itekleyerek yolun kenarına koyar. Yarışma bittiğinde kral yarışmanın birincisini ilan eder. Yarışmayı kazanan yolun ortasındaki taşı kenara çekip diğer insanlarıda düşünen o adam olur.

Bu güzel hikayeden de anlıyoruz ki, insan sadece kendini değil çevresindeki insanlarıda düşünmeli, diğer insanlarada yardımcı olmalıdır. İnsanın en güzeli insanlara faydalı olandır.

Bu hikayeyi son yollarda herkez kitaplarında yada alıntılarında kullanmakta. Bizde sitemizde siz sevgili öğrenciler ve okular için yayınlıyalım istedik.

Hikayenin yazarı bilinmemekte ve bir afrika atasözü olarak geçmekte.

Afrika da her sabah bir ceylan uyanır. Bu ceylan, en hızlı aslandan daha hızlı koşması gerektiğini; yoksa ona lokma olacağını bilir. Afrika’da her sabah bir aslan uyanır. Bu aslan, en yavaş ceylandan daha hızlı koşması gerektiğini; yoksa aç kalacağını bilir. Bir aslan veya bir ceylan olmanız hiç fark etmez. Güneş doğduğu zaman koşuyor olmanız gerekir. Gerçekte hayatta başarınızı belirleyen şey umut ve kaygı arasında yaptığınız şeylerdir. Gerçekleştirirken göreceksiniz ki umduğunuzdan daha iyisiniz.