Kitabın Adı:Pinokyo
Kitabın Yazarı: Carlo Collodi
Kitabın Yazılma Yılı:1881
Kitabın Yayınevi: Tomurcuk yayınevi
Kitabın Basım Yılı: 01.11.2006
Sayfa Sayısı:71
Kitap Özetini Hazırlayan :Tuğtekin özmetin
Kitabın Özeti:
Antonio usta yaşlı bir marangozdu.Antonio ustaya herkes ‘Kiraz Dede’ derdi.Dükkânın bir köşesine atılmış bir çam kütüğününü bulduğunda çok sevindi.Bu tam istediği gibi bir parçaydı.Çam kütüğünü tezgaha koyup keserle keserken incecik derinden gelen bir ses duydu.Ay!Ay! DUr vurma ustacığım,canımı acıtıyorsun! ses duydu usta çok şaşırmıştı.Oysa dükkanda kendinden başka kimse yoktu. her tarafa baktı dolaba ve dışarıya baktı.Kimsecikler yoktu.Yaşlanıyorum dedi.Çalışmaya tekar başlayıp keseri kaldırdığında yine aynı ses: -Of! canım acıyor.Ne olur vurma! ses kütükten gelmişti. marangoz korktu.Kendi kendine söylenerek,nasıl olur? kütük konuşur mu? diye söylendi.O sırada komşusu Gepetto Baba geldi.komşusu ANtonio ustaya ağaçtan bir kukla yapacağını söyledi.Antonio usta daha cevap vermeden o incecik ses duyuldu. aralarında küçük taışma oldu. fakat barışarak el sıkıştılar.Antonio usta ne istediğini sordu.Gepetto Baba kukla yapmak içn bir ağaç arıyorum dedi.Usta tezgahın üzerindeki ağacı komşusuna verdi.Gepetto Baba bu ağaçtan güzel bir kukla yapıp adınıda pinokyo koydu: kukla canlı bir çocuk gibi gözlerini kırpıştırıyor,kuklanın burnu büyüyorgepetto Baba burnu her koparışta burun tekrar büyüyordu, ağzını açmaya başladığında kukla şarkı söylemeye başladı.Ayakları,elleri olan canlı bir çocuk gibi konuşan bir kukla ortaya çıktı. çok yaramaz haylaz mı haylaz bir kukla olarak yaşamaya başladı.Yaramazlıklarıyla Gepetto babayı hapse düşürdü.Eve döndü acıkmıştı .Evde yemek yoktu. Dışarıya çıkıp bir evden yemek istedi. Yaşlı adam onunüzerine su döktü. kurumak için ateşin karşısında uyuyamaya başladı.Ayağı yandı.Gepetto usta geldiğinde ondan yeni ayak yapmasını istedi.artık iyi çocuk olacağım okula gideceğim.Yaşlandığında sana bakacağım diye söz verdi. Gepeto usta ayağını yaptığında vediği sözleri unuttu Pinokyo Okula gitmeye başladı.Kukla tiyatyorusu gelmişti Alfabesini satıp, tiyatroya girdi. oradaki kuklalar onu tanıdılar.hep bir ağızdan Pinokyo sahneye gelsene dediler, kargaşa çıktı.Kukla tiyatrosunun sahibi Mangefobağırdı. Pinokyoya kızıp onu duvara astı.pinokyo nun anlattıklarını dinledikten sonra Sen yaramaz ve hayırsız bir kuklasın dedi ve cebine beş altın koyarak babasına götürmesini söyleyip gönderdi.daha sonra Topal bir tilki ve kör kedi ile karşılaştı.Cebindeki beş altını almak için aptalar ülkesinedeki tarlaya altınlarını gömerse bin altın olacağınını söyleyen topal tilki ve kör kedi ile gitti.Uzun yürüyüşten sonra bir hana vardılar.Yorgundu uyuyakaldı uyanıca kimse yoktu hancı para istedi .ona bir altın verip oradan uzaklaştı.Yolda haydutlar yolunu kesti.onu ağaca bağladılar.Orada bıraktılar. ormanda yaşayan Mavi peri onu kurtadı ve evine götürdü.Pinokyo başıından geçenleri anlatırken,mavi peri altınları sordu. oda kaybettiğini söyleyince, burnu uzadı yine yalan söyledi.Burnu dahada uzadı. Peri bu haline acıyıp burnu nu düzelttioradan ayrıldı. Tilki ve kedi ile karşılaştı. onlarda onu aptallar ülkesine götürmekiçin birlikte yola çıktılar. uzakta bir şehrin dışında bir ağacın altına altınları gömdüler ve uzaklaştılar daha sonra ağacın yanına gelen Pinokyo altın ağacını arayan tilki ve kedinin onu kandırdığını bir papağandan öğrendi.perinin evine giderken yolda bir yılan gördü.koşmaya başladı.koşarken bir kapana yakalandı.Bir köylünün eline düştü .Oda Pinokyo ya bekçi köpeği olmasını istedi.Tam uykuya dalmak üzereyken çifliğn etrafında dolaşan bir kaç sansar gördü.Çiftçiye haber verdi.Oda ödül olarak boynundaki tasmayı çıkardı. oradan koşarak uzaklaştı.perinin evinin olduğu yerde bir güvecin onu alıp deniz kıyısına götürdü.Kıyıda toplanan insanlar denizin ortasında bir kayığa bakıyorladı Pinokyo sordu- oğlunu kaybeden bir baba küçük bir kayıkla denize açıldı.Bu gepettobaba idi. çok üzgündü. para kazanmak için bir köye gitti. Orada yaşlı bir kadın yemek verdi. Dikkali bakınca onun peri olduğunu anladı. Büyümek istediğini peri onun hep kukla olarak kalacağını söyledi. okulagiderse babasını görebilecekti.Peri ona iyi birkukla çocuk olmanı sağlayacağını söyledipinokyo hemen köy okuluna başladı.Okuldaki yaramaz çocuklar hemen onunla aly etmeye başladılar.periye vediği söz hatırlayarakuslu durdu.kısa sürede herkesin sevgi ve saygısını kazandı.Bir gün okula giderken arkadaşları deniz kıyısında bir balinayı görmeye gittklerini söylediler. onunda gelmesini istediler. Daha sonra şaka olduğunu anladı ve sordu
onu kıskandıklarını söyleyip kitaplarını denize attılar.kalın bir kitaplada arkadaşının kafasına atıp kaçtılar. jandarmalar onu yakalayıp götürmek istediler.Ellerinden kurtulup kaçmaya başladı.kıyı boyunca bir mağarada kendini bir ağ içinde buldu.balıkçı onu pişirecekti.denizden kurtardığı köpek Alidero ,Pinokyoyu balıkçının elinden kurtardı.köye gelen pinokyo yaşlı bir adama yanaşıp Euenio den haberiniz var mı? sorar. evet iyileşmiş.Pinokyo adında yaramz bir çocuk kalın ciltli bir kitapla yaralamış. Kötü çocukmuş.Yaramaz serserinin biri ymiş…….hepsi yalan demiş. pinokyo,bence iyi bir çocuk.Okuma isteği yle dolu,söz dinleyen, babasını seven biri.demiş.Burnu uzamaya başlamış. Siz benim dediklerime bakmayın tembel ,okuldan kaçıp haylazlık yapan bir çocuktur deyince burnu eski haline gelmiş. ve pernin evine gitmiş.Pinokyo söz dinleyeceğine okula gideceğine her zaman iyi olcağına çalışkan birri olursa peri onun tahtakukla olmaktan çıkıp iyi bir çocuk haline geleceğini söylemiş. bu habere sevinen Pinokyo arkadaşları ve dostları ile perinin evinde bir kutlama yapmak istedğini söylemiş .peri izin vermiş. arkadaşı fitili çağırmaya gitmiş. Aramış bir köprünün altında bulmuş oyuncaklar ülkesine gitmek için araba bekledğini söylemiş. ve on iki sıpanın çektiği bir araba durmuş.Pinokyo onlarla gitmiş.Oyncaklar ülkesindeki eğlencelere katılmışlar.bu arada orada beş ay geçmiş bir sabah pinokyo kulaklarının büyüdüğünü görmüş. eşşeğe dönmüş. pazara götürüp bir sirk sahibine satmışlar .Bol bol kırbaç ve ot yemiş. çemberden geçerken ayağı sakatlanmış.. sirk sahibi topal eşşeği ne yapayım demiş. ve onu denize atmış. Suya düşünce kendine yapılan büyü bozulmuş normal haline gelmiş. sonra bir balina onu yutmuş bakmışki babasıda orada ondan af dilemiş. başından geçenleri babası da onu af etmiş.Balinanın midesinden çıkarak kıyıya yüzmeye başlamışlar.kıyıyaçıktıklarında iki çirki dilenciye rastlamışlar bunlar tilki ile kedi idi.Dahasonra Perinin evine gitmişler Perinin evde olmadığını bir hastahane de olduğunu öğrenmiş ona kırk gümüş liraya bir elbise almak istemiş salgangoza vermiş.İki gün sonra burada olacağını söylemiş eve gelince uyumuş sabah kalktığnda şaşırmış çünkü tahtadan değil etli canlı çocukmuşve odada kendine uyacak bir yeni elbiseler varmış.Elbiseyi giyince cebinde fildişi cüzdan üzerinde Gece mavisi saçlı bir Peri ,sevgili Pinokyosuna kırk gümüş parayı ödüyor ve iyi yürekliliği için teşekkür edeyor. Diye yazılıymış. ve babasına sarılmış bundan sonra iyi bir çocuk olacağım demiş kötülüklerve çirkinlikler karşısında hep iyilikten ve güzellilten yana olacagım diye söz vermiş.
Babasına sarılmış .Artık mutluymuşlar

Bu Özeti ; kitap Özet Yarışmamıza katılan Tuğtekin özmetin’ adlı arkadaşımız hazırlamıştır .. Kendisine teşekkür eder , yarışmada başarılar dileriz..

Hikayenin Adı:Kara karga
Türü:Çocuk hikayeleri -Çocuk Masalları
Hikaye: Bir varmış bir yokmuş ormanlardan birinde hiç rengi olmayan kuşlar varmış. Kuşlar önceleri bu durumdan memnunlarmış fakat ormandaki diğer hayvanların küçümseyerek bakması onları çok üzüyormuş. Bir gün bir peri çıkagelmiş ve renksiz kuşlara demiş ki:

Devamı:
-“Sizin bu duruma çok üzüldüğünüzü gördüm. Alın bu boyaları ve fırçaları da kendinizi istediğiniz gibi boyayın” demiş. Kuşlar almışlar fırçaları kendilerini boydan boya boyamışlar. Kimi sarı, kimi mavi kimi de turuncu olmuş. Herkes onları bu yeni haliyle çok beğenmiş. Fakat kuşlardan karga bütün boyaları daha güzel olmak için karıştırmış. Bu yüzden simsiyah olmuş. Bu duruma çok üzülmüş. Diğer kuşlarda ona teselli vermişler. “Üzülme karga kardeş bizce böyle de çok güzel olmuş. Hem sen bütün renkleri karıştırarak siyah rengi buldun. Hepimiz yeni bir renk daha öğrendik” demişler.

Hikayenin Adı:Uğur böceği ve ayakkabılar
Türü:Çocuk hikayeleri -Çocuk Masalları
Hikaye: Güneşli bir sabahtı. Uğurböceği gezinti için dışarı çıkmıştı. Dolaşırken yolda bir çift ayakkabı buldu. Belli ki biri onları düşürmüştü. Sahibini bulmaya karar verdi.
Önce kuşa gitti. Kayıp ayakkabısı olup olmadığını sordu. Kuş:
- Ben bütün gün uçarım. Hiç yürüyemem. Bu yüzden ayakkabım yoktur, dedi.
Uğurböceği daha sonra balığın yanına gitti. Ayakkabıları gösterdi. – Bunlar senin mi? diye sordu.

Devamı:
Balık gülerek cevap verdi:
- Ben bütün gün suyun içinde yüzerim. Hem benim ayakkabılarım yok ki! Sadece bir kuyruğum var.
Uğurböceği yoluna devam etti. Derken bir örümceğe rastladı. – Bu ayakkabılar senin mi? diye sordu.
Örümcek: Benim sekiz bacağım var, ama hiç ayakkabı giymem. Çünkü bütün gün ağ örerim, dedi.
Az ötede salyangoz duruyordu. Uğurböceği yaklaştı ve ona sordu.
Ama salyangoz biraz kızarak:
- Benim ayaklarım olmadığını görmüyor musun? diye cevap verdi.
Birden yanında beliren kurbağayı gördü:
- Acaba ayakkabılar senin mi kurbağa kardeş? diye sordu.
- Ben karada zıplarım. Suda ise yüzgeçlerimle çok hızlı yüzerim. Hem benim ayakkabıya hiç ihtiyacım olmadı, dedi.
Bu sırada solucan topraktan başını çıkardı. Uğurböceği bu kez aynı soruyu solucana sordu. Solucan:
- Benim hiç ayağım yok ki! dedi. Ayaksız da toprağın altını kazar üste çıkarım.
Uğurböceği umutsuzca yürürken kırkayağa rastladı. Ayakkabılarını gören kırkayak çok sevindi. Bir sürü ayağı olduğundan bazen bir ikisini kaybediyordu. Uğurböceğine teşekkür ederek evine döndü.

Hikayenin Adı:TEKİR’İN ÜZÜNTÜSÜ
Türü:Çocuk hikayeleri -Çocuk Masalları
hikaye: Tekir’in büyükannesi ve büyükbabası başka bir şehirde oturuyordu. Tekir ve ailesi televizyondaki haber programını izliyorlardı.
SPİKER: Evet sayın seyirciler bir son dakika haberini sizlere iletiyoruz. Aşırı yağış yüzünden bazı illerimizde ev ve işyerleri sular altında kaldı, sel baskınına uğramıştır.
Bu haberi duyan Tekir’in annesi hemen telefonla onları arası. Cevap alamayınca cep telefonlarını aradı. Ama cep telefonuna cevap veren yoktu. Tekir ve ailesi çok telaşlandılar.

Devamı:
Babası ben şehre gidiyorum. Haber alır almaz sizi ararım, dedi. Fakat köprü yağış yüzünden hasar gördüğü için babası şehre gidemedi. Ertesi sabah gazetelerde sel baskınında can kaybı olmadığı haberini okudular. Biraz daha rahatlamışlardı.
Tekir: Anneciğim, büyük annemlerden nasıl haber alabiliriz, dedi.
Annesi: Yavrum aşırı yağmurdan, telefon, telgraf telleri zarar görmüş, yollarda hasar var. O nedenle onlara sadece mektup yazabiliriz. Onunda cevabını geç alabiliriz. Şu an televizyonda izleyip, gazete okuyarak gelişmelerden haberdar olabiliriz dedi.
Babası hemen oturup bir mektup yazdı. Tekir babasını dikkatlice izliyor, bir an önce mektubun yollanması için sabırsızlanıyordu. Mektubu zarfın içine koydu. Zarfın üzerine adres yazdı. Mektubun pulunu Tekir yapıştırdı. Postaneye giderek acil postsa servisi kutusuna mektubu attılar.
Aradan günler geçmişti. Tekir büyükannesinden ve büyükbabasından haber bekliyordu. İki hafta sonra postacı zürafa, Tekir’lere bir mektup getirdi. Mektup büyükbabasından geliyordu. Mektupta iyi olduklarını telefon arızasından dolayı arayamadıklarını selde cep telefonunu kaybettiklerini ve yaz tatilinde oraya geleceklerini yazmıştı.
Tekir bu duruma çok sevinmişti. Babası mektubu okurken Tekir bir yandan büyükannesinin ve büyükbabasının onlara gelişini hayal ederek mutlu oluyordu.

Kitabın Adı:Küçük Prens
Kitabın Yazarı: Antoine de Saint-Exupery
Çeviri Yapan: Tomris Uyar
Kitabın Yazılma Yılı:1. Basım 1981
Kitabın Yayınevi: Can Yayınları
Kitabın Basım Yılı: 10. Basım 1995
Sayfa Sayısı:112
Kitabın Konusu: Kitabın yazarı aynı zamanda ana kahramanımız bir pilottur. Afrika üzerinde uçuş sırasında uçak bozulur. Çölde kalır. Başka bir gezegenden dünyaya gelmiş ve kendisiyle karşılaşan Küçük Prens’le tanışır.
Bundan sonraki kısımlar ikisi arasındaki konuşmalar, olaylar, geriye dönüşlerle (flash back) aktarılmış bir eserdir.

Kitabın Özeti:

Yazar kendi yaşadığı bir olayı anlatmıştır. Yazarımız bir pilottur. Bir gün Afrika üzerinde uçarken uçağının motoru bozulur, zorunlu iniş yapar. Yardım isteyecek kimse yoktur. Çölün ortasında yapayalnızdır.
Gün doğarken uykusunun arasında garip, incecik bir ses duyar. Karşısında ilginç, minik biri durmaktadır. Bu, Küçük Prens’tir. Yani yazar Küçük Prens adında birisiyle gelmiştir. Gezegeninde tek başına yaşamaktadır. Biri sönmüş ikisi hala lavlar püskürten üç tane yanardağa vardır. Ayrıca hiçbir gezegende bulunmayan eşsiz güzellikte bir tek de çiçeği vardır. Küçük Prens pilotumuza “Bana bir koyun çizer misiniz?” diye bir soru yöneltir. Pilot Küçük Prens’in bu sorusuna cevap vermek için uyanmıştır. Etrafına bakınır. Şaşkındır. Ama gördüğü gerçektir. Rüya değildir. Pilotumuz büyük bir şaşkınlık içerisinde “iyi resim yapmayı beceremem” der. Bu yeteneğini büyüklerin küçükken söylediği sözler yüzünden geliştiremediğini söyler.
Küçük Prens “önemli değil” der. Aynı soruyu tekrar eder. Yazar altı yaşındayken çizdiği boğa yılanını çizer. Bu resmi altı yaşındayken büyüklerine de göstermiştir. Onlar hiç beğenmediklerini, resmin bir şapkaya benzediğini söylemişlerdir. Bunun üzerine pilot resim yapma isteğini kaybetmiştir. Çünkü büyüklerin hepsi resim çizmek yerine tarih, coğrafya, matematik ve dilbilgisiyle ilgilenmesini öğütlemişlerdir.
Küçük Prens ise pilotun kendisine çizdiği resme bakar ve “Ben boğa yılanı içinde bir fil çizmeni istemiyorum. Bana bir koyun çizer misin?” diye sorusunu tekrar eder. Yazar Küçük Prens’in çizdiği resmi anlamasından dolayı şaşkındır, işte şimdi bir koyun çizmeye karar verir. Küçük Prens çizilen resmi beğenmez. Pilot bu sefer bir kutu çizer ve koyunun kutunun içinde olduğunu söyler. Şimdi olmuştur Küçük Prens bu resmi beğenir.
Bundan sonra aralarındaki iletişim artar. Birbirleri hakkında bilgi edinirler. Pilot bu farklı dünyadan gelin küçük adamın sırrını çözmeye, onu anlamaya çalışır. Pilot çizdiği koyun resmi ile ilgili Küçük Prens’in ona sorduğu sorulardan Küçük Prens’i daha iyi tanır. Yanı Küçük Prens’in gezegeninin küçük olduğu, üç yanardağının ve bir çiçeğinin olduğunu öğrenir. (”Koyunlar kaçar mı?, Koyunlar çiçekleri yerler mi?”).
Küçük Prens yaşadığı yerden bahseder. Yaptığı gezileri anlatır. Bu gezileri, değişik gezegenlerde yaşayan insanlar ve bu insanların meslekleri, ilgi alanları, huylan ile ilgili edindiği izlenimleriyle birlikte pilotumuza anlatır.
Örneğin bir gezegende kırmızı suratlı bir adam olduğunu ve onun hiç çiçek koklatmadığını anlatır. Gezegen iri birinde her şeyi yönettiğini söyleyen kral, bir diğerinde kendini beğenmiş bir adam, bir başka gezegende unutmak için içtiğini söyleyen bir adam, sayılarla uğraşan işadamı ve buluşlarını kaydeden bir coğrafyacıyla da tanıştığı ve pilota anlattığı kişilerdir.
Küçük Prens bundan bir yıl önce dünyaya gezmek için geldiğini zamanda şimdiki bulundukları yerde olduğunu söyler. Diğer gezegenlere! olan şeylerden dünyada binlerce olduğunu görür.
Yazar Küçük Prens’in anılarını, yaşam hakkındaki düşüncelerini dinler. Ayrılık vakti gelir. Yazarın evine, Küçük Prens’in geldiği gezegene dönme zamanıdır.
Pilot yaşadığı bu güzel anıyı kimseye anlatmaz. Üzerinden altı yıl geçtikten sonra küçük dostunu unutmamak için kaleme almaya karar verir.
Çocukların ve büyüklerin zevkle okuyacağı içinden kendilerine göre dersler çıkaracağı bu öykü oluşur.

Kitabın Kahramanları:
Yazar (Pilot) : Altı yaşındayken resim yapmasına izin verilmeyen, uçağı bozulduğu için çölde kalan pilottur. Bekleyiş sırasında tanıştığı Küçük Prens onun dostu olur.
Küçük Prens : Gezegeninde yalnız başına yaşayan ve bir çiçeği olan çeşitli gezegenleri dolaşan ve dünyada da yazarımızla karşılaşan hikayenin önemli kahramanıdır.
Kral : Gezegeninde yalnız yaşayan ve her şeye hükmettiğini sanan birisidir. Kendini Beğenmiş Adam : Küçük Prens’in gezdiği bir gezegende tanıştığı adının özelliğini taşıyan biridir.
Sarhoş : Utancını unutmak için içki içen ve aynı gezegenin vatandaşı olan hikaye kahramanıdır.
İş Adamı : Sürekli hesap yapan, bu işi çok önemseyen, yıllardır yaptığı hesabın başından ayrılmamış (2 defa hariç) birisidir.
Bekçi : Gezegendeki fenerleri gece-gündüz durumuna göre yakıp söndürme görevini üstlenmiş birisi.
Kaşif: Masa başından kalkmadan kaşiflerin edindikleri bilgileri not eden kişidir. Coğrafi olaylarla ilgili değerlendirmeler yapar.
Demiryolu Makasçısı : insanları taşıyan trenleri bazen sağa bazen de sola
gönderme görevini üstlenen kişidir.
Diğer Canlılar: Çiçek, yılan, gül, tilki.
Satıcı : insanlara zaman kazanmaları için susuzluk giderici haplar satan
kişidir.

Kitabın Yorumu: Çocukların duyarlılıkları, hayata bakışları, dünyalarının zenginliği asla gözardı edilmemelidir. Birey olarak görmeli ve onlara hak ettikleri değeri vermeliyiz.